ေဒၚမိုးထက္ထက္ဂြက္ေထာ္သည္ သာမန္အရပ္သူတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္သည္။
အသက္ ၅၀ အ႐ြယ္ရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာမိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
အပ်ိဳႀကီးတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ေလသည္။
ေဒၚမိုးထက္ထက္ဂြက္ေထာ္တြင္ ဝမ္းတြင္းပါ စုန္းအတတ္ပညာမ်ား ရွိေနေၾကာင္း
ကို လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္အနည္းငယ္မွစတင္၍ သဲလြန္စရခဲ့ၾကေပသည္။
ေဒၚမိုးထက္ထက္ဂြက္ေထာ္သည္ စကၠဴမ်ားေပၚတြင္ စာေရးေလ့ရွိသူ ျဖစ္၏။
ထိုအခ်က္ကပင္ အမ်ားတကာထက္တစ္မူထူးေသာ အေလ့အထတစ္ခုျဖစ္
ေနခဲ့ေပသည္။ စကၠဴဆိုသည္မွာ ေရွးေခတ္ ေဟာင္းက ဆက္သြယ္ေရး၊
ပညာေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ မီဒီယာကိစၥမ်ားတြင္ အသုံးျပဳခဲ့သည့္ ၾကားခံပစၥည္း
တစ္ခုျဖစ္ေပသည္။ သစ္ေတာမ်ားျဖဳန္းတီးမႈအား ကန္႔သတ္ၿပီးသည့္ေနာက္
ကမၻာေပၚတြင္ စကၠဴထုတ္ လုပ္မႈ ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့သည္။ စကၠဴကို ေရွးေဟာင္း
အမွတ္တရပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ အနည္းငယ္သာ ထုတ္လုပ္ကာ ေရွးေဟာင္း
ပစၥည္းအေရာင္းဆိုင္မ်ား၌ ေရာင္းခ်ေတာ့သည္။
ေခတ္ကာလအေနအထားအရ လူထုဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ တစ္ကမၻာလုံး
လူတစ္ကိုယ္ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံး ကိုင္ေနၾကၿပီျဖစ္သည္။ မည္သည့္ကိစၥ
အတြက္မဆို လူတိုင္း ကိုယ္ပိုင္ကြန္ပ်ဴတာကို သာ အသုံးျပဳၾကသည္။
ကိုယ္ပိုင္သုံးကြန္ပ်ဴတာဆိုသည္မွာလည္း ႀကီးႀကီးမားမားမဟုတ္။ လက္တစ္ဝါး
အ႐ြယ္ ျမင္ကြင္းပါသည့္ သုံးလက္မထူေသာ စက္ျပားျပားေလး တစ္လုံးသာ
ျဖစ္ေလသည္။
လူအျဖစ္ေမြးဖြားလာသည္ႏွင့္ မည္သည့္ႏိုင္ငံ၊ မည္သည့္ေနရာတြင္ ေမြးေမြး
ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံး ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရွိၾကသည္။ ေမြးလာေသာကေလးအတြက္
ကြန္ပ်ဴတာကို သက္ဆိုင္ရာဌာနမွ ထုတ္ေပးၾက သည္။ ေမြးစာရင္းျပ႐ုံႏွင့္
ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံး အလြယ္တကူ ထုတ္ယူလို႔ရေပသည္။ အခေၾကးေငြ
ေပးစရာမလို၊ အခမဲ့ရႏိုင္ျခင္းျဖစ္သည္။
လူတစ္ေယာက္သည္ ထိုကြန္ပ်ဴတာျဖင့္ စာသင္ႏိုင္သည္။ လိုအပ္သမၽွ
ေလ့လာႏိုင္သည္။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ႏိုင္သည္။ ေတးဂီတနားဆင္ႏိုင္သည္။
ဝတၳဳဖတ္ႏိုင္သည္။ စာေပးစာယူျပဳလုပ္ႏိုင္သည္။ ရည္းစားထားႏိုင္သည္။
ဖူးစာရွင္ၾကင္ယာရွာႏိုင္သည္။ အင္တာနက္မွတစ္ဆင့္ လိုအပ္သည္မ်ား
အားလုံးကို ဆက္သြယ္ႏိုင္သည္။ ကိုယ္ပိုင္ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံးရွိ႐ုံႏွင့္ လူတစ္
ေယာက္အတြက္ လိုအပ္ ခ်က္အားလုံး ျပည့္စုံႏိုင္ေလ၏။ မိမိအသုံးျပဳေနေသာ
ကြန္ပ်ဴတာ ပ်က္စီးသြားပါကလည္း အေဟာင္းကို ျပန္အပ္၍ အသစ္တစ္လုံး
အခမဲ့ ထုတ္ယူႏိုင္ေသးသည္။
သာမန္လူတစ္ေယာက္အသုံးျပဳသည့္ အဆင့္အနိမ့္ဆုံး ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံး
သည္ လုံးခ်င္းဝတၳဳ ပုဒ္ေရ တစ္ေထာင္၊ သီခ်င္းပုဒ္ေရသုံးေသာင္း၊
႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားႀကီးငါးရာ၊ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႏွစ္ေသာင္းကို တစ္ၿပိဳင္တည္း
သိုေလွာင္ထားလို႔ရေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သာမန္ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံးရွိ႐ုံျဖင့္
လူတစ္ ေယာက္အတြက္ စိတ္အပန္းေျပမႈအားလုံး ၿပီးျပည့္စုံေနေပေတာ့သည္။
ကြန္ပ်ဴတာထုတ္လုပ္မႈမွာ စာ႐ြက္စကၠဴထုတ္လုပ္မႈထက္ ယခုအခါတြင္
မ်ားစြာေဈးသက္သာေန ေပသည္။ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈကိုလည္း မျဖစ္ေပၚေစေပ။
စကၠဴထက္ ထုတ္လုပ္ခသက္သာ႐ုံမက လုပ္ငန္းတြင္က်ယ္မႈတြင္ စကၠဴထက္
အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာလြန္ေနသည့္အတြက္ စကၠဴဆိုသည္မွာ အသုံးျပဳရန္
မလိုအပ္ေတာ့ေသာ ပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္ေနေပၿပီ။
ဤလိုအခ်ိန္အခါမ်ိဳးဝယ္ ေဒၚမိုးထက္ထက္ဂြက္ေထာ္သည္ စကၠဴမ်ားကို
ေဈးႀကီးေပးဝယ္ယူကာ စကၠဴမ်ားေပၚတြင္ ကေလာင္တံျဖင့္ ေရးျခစ္ျခင္း၊
တြက္ခ်က္ျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေနသည့္အခါ လူအမ်ား အေနျဖင့္ နားမလည္ႏိုင္
ေအာင္ ရွိခဲ့ရေလ၏။
ေဒၚမိုးထက္ထက္ဂြက္ေထာ္ စကၠဴမ်ားေပၚတြင္ ေရးသားေသာ စာမ်ားမွာ
ဂဏန္းသခ်ၤာမ်ား ျဖစ္ေနေပ၏။
ေဒၚမိုးထက္ထက္ဂြက္ေထာ္၏ မူမမွန္ပုံကို စတိုးဆိုင္တစ္ဆိုင္တြင္
ေဈးဝယ္စဥ္မွ စတင္၍ အကဲ ခတ္မိခဲ့ၾကေလသည္။
------
ဆက္ပါဦးမည္ ..............
ေအာင္ျမင့္ျမတ္(Myanmar Youths)
No comments:
Post a Comment